OmnipotentiaS MorganuS

 

Desiderium (sine spe)

pociąg wtacza się wolno - wreszcie Cię spostrzegam
z niepokojem na Twą twarz spojrzeć się odważam
lecz na niej czystą radość z ujrzenia dostrzegam
przywracający wiarę uśmiech zauważam

godziny pędzą - miastem urzekasz mnie całym
opowiadasz wytrwale - słucham Cię w zachwycie
rozmowa z Tobą zawsze doznaniem wspaniałym
a czasu spędzanie to rozkoszne przeżycie

lecz nagle wszystko znika - znów w sny weszłaś moje
marzę tylko by być przy Tobie - tracę głowę
na każdy dźwięk zrywam się wciąż wierząc że wracasz

nadziei brak - nie dla mnie bije serce Twoje
to nie ja myśli Twoich stanowię osnowę
a w snach swych cudnych nie mnie główną z ról przeznaczasz

13.03.2013