OmnipotentiaS MorganuS

 

Flamælla

Tyś promykiem radości w mym życiu samotnym
tyle siły mi dajesz swym płomieniem cudnym
tyle szczęścia wnosisz swym uśmiechem ulotnym
wiem że dla Ciebie też to życie jest tak trudnym

gdy piszesz że tak Ci źle przechodzą mnie dreszcze
tak jakby płomyk ten drgał bliski dopalenia
niewiele światła daje a ciepła mniej jeszcze
widać że bardzo cierpi i traci złudzenia

lecz cierpią też Ci którym rozjaśnia on życie
esencją szczęścia jesteś dla nich i natchnieniem
żyją uśmiechu Twego ujrzenia pragnieniem

dłońmi otulę Cię lecz nie strać się w niebycie
nie pozwól sobie na się dopalenie proszę
byś w Nas uwierzyła raz jeszcze modły wznoszę

25.01.2014